Skale kolorystyczne w druku etykiet samoprzylepnych

Niedoskonałości globalnie rozpowszechnionej skali kolorystycznej CMYK (cyjan, magenta, żółcień, czerń) od zarania stanowiły problem dla wszystkich zaangażowanych w procesy poligraficzne, programistów pras drukarskich, projektantów oraz marketerów. Ograniczona ilość odcieni jakie dysze maszyny drukującej były w stanie wymieszać i podać na podkład etykiety samoprzylepnej, to również wyzwanie dla sfery preprodukcji oraz pakowania produktów. Proponowane na przestrzeni lat rozwiązania, m.in. kolory punktowe powodowały dużą stratę farby drukarskiej oraz czasu potrzebnego na wykonanie partii naklejek samoprzylepnych. Niewielkie znaczenie miało to, czy konfekcjonowano zamówienie jako etykiety na roli, czy na arkuszu. Około roku 2010 zaczęto eksperymentować z połączeniem skali CMYK z dodatkowymi barwami. Jednak to dopiero ostatnio tzw. Extended Color Gamut (ang. rozszerzona gama kolorystyczna) zyskała na znaczeniu w nowoczesnym druku fleksogragicznym.

ECG, jak w skrócie przedstawia się owa technologia, to połączenie skali CMYK z paletą kolorów: pomarańczowym, zielonym i fioletowym (niekiedy mówi się o niebieskim). Poligrafowie otrzymują wtedy do dyspozycji zakres kolorystyczny dla etykiet samoprzylepnych:

CMYK + OVG

(ang. orange, violet, green)

O metodzie tej mówi się również 7 Color Printing i choć wydaje się oczywiste, tym siódmym kolorem jest biel – mówimy wtedy o skali CMYK + OVG + W (ang. white). Firmy takie jak Pantone, Revo czy Babst rozwijały na przestrzeni ostatnich lat technologie nanoszenia na naklejki samoprzylepne farby w ww. układach kolorystycznych. W 2019 roku na targach fleksograficznych w Brukseli przedstawiono rozwiązanie Ink-on-Demand (ang. tusz na życzenie, IoD), które miało „zapanować” nad dystrybucją farby w skomplikowanych barwnie projektach etykiet. Aby ograniczyć ubytek tuszu, maszyny drukujące w IoD podają na podkład naklejki odpowiednią jego gramaturę z elastycznej tuby. Eliminuje to kłopotliwe w czyszczeniu i recyclingu podajniki i komory drukarskie. Nowoczesne maszyny fleksograficzne mogą być tak zaprogramowane, by na każdym etapie dodawania koloru, projektanci mogli zobaczyć efekt końcowy – dane poddawane są wizualizacji cyfrowej. Ten element procesu technologicznego w poligrafii jest nazywany Color Consistency (ang. spójność kolorystyczna) i jest obecnie niezwykle istotny przy druku flexo oraz druku cyfrowy etykiet samoprzylepnych.

Przeczytaj również:  Druk hybrydowy – zalety i wyzwania

Nowoczesne etykiety samoprzylepne vs. kolor

„Zgodność reprodukcji kolorystycznej”, „minimalizowanie różnicy odcieni” to hasła które padają w wielu opracowaniach branżowych dotyczących ECG oraz druku flexo. Dodatkowe trzy kolory pozwalają na oddanie i „spasowanie” wydruku w aż 90 procentach z klasyczną skalą Pantone. Przy wykorzystaniu tego rodzaju połączeń kolorystycznych niezwykle istotna jest standaryzacja całego procesu drukowania etykiety samoprzylepnej, oraz innowacyjna automatyzacja całości. Innowacyjne maszyny drukarskie są w stanie w czasie trwania druku partii naklejek dostosować barwy wg. intensywności odcienia oraz kontrolować nasiąkliwość farby drukarskiej w substrat (podkład etykiety samoprzylepnej). Zapewnia to redukcję kosztów drukarni fleksograficznej, oszczędność materiałów oraz zmniejszenie złożoności procesu druku nalepki. Całość opisanych rozwiązań przyniesie zapewne w 2020 roku w poligrafii spore zmiany, przyspieszenie realizacji zamówień w drukarniach przy zachowaniu wiarygodnego oddania koloru etykiety.